- ارغون خان پسر اباقا ( 683 - 690 ه . ق ) ؛ - گيخاتو پسر اباقا ( 690 - 694 ه . ق ) ؛ - بايدو خان پسر طرغاى پسر هولاكو ( از جمادىالاول تا ذىالقعده 694 ه . ق ) ؛ - غازان خان پسر ارغون ( 694 - 703 ه . ق ) ؛ - اولجايتو پسر ارغون ( 703 - 716 ه . ق ) ؛ - ابو سعيد پسر اولجايتو ( 716 - 736 ه . ق ) ؛ - ارپاگاون نوه تولى خان ( از سيزدهم ربيع‌الاول تا چهارم شوال 736 ه . ق ) ؛ - موسى خان پسر بايدو ( از چهارم شوال تا چهارم ذىالحجه 736 ه . ق ) ؛ - محمد خان پسر منگو تيمور پسر هولاكو ( 736 - 738 ه . ق ) ؛ - ساتى بيگ دختر اولجايتو ( 739 - 741 ه . ق ) ؛ - شاه جهان تيمور پسر آلافرنگ پسر گيخاتو ( 739 - 740 ه . ق ) ؛ - سليمان خان پسر يشموت پسر هولاكو ( 741 - 745 ه . ق ) ؛ - طغا تيمور خان ( 737 - 753 ه . ق ) ؛ - انوشيروان ( 744 - 756 ه . ق ) . « 1 » دوره فترت در فاصله بين مرگ ابوسعيد بهادرخان ، ايلخان مشهور مغول در ايران در سال 736 ه . ق تا حمله تيمور به ايران ، دوره‌اى در تاريخ ايران رقم خورد كه به « عصر فترت » مشهور است . مهم‌ترين شاخصه و ويژگى اين دوره ، تجزيه قلمرو ايلخانيان و پديد آمدن حكومت ملوك الطوايفى است . مهم‌ترين سلسله‌هايى كه در اين مدت در مناطق مختلف ايران ، حكومت‌هايى براى خود تشكيل دادند و بيشتر آنها نتوانستند با حجاز ارتباط داشته باشند . عبارتند

--> ( 1 ) . تاريخ تطبيقى ايران با كشورهاى جهان ، ص 332 .